შემიტყუე საწოლში III +18
შემიტყუე საწოლში III +18
თვალებგაფართოებული ვუყურებ როგორ იხსნის პრანგს და სიბნელეში მისი სხეულის გარჩევა მიჭირს, ერთიანად ვცახცახებ ეს არ უნდა მოხდეს, ეს არ უნდა მოხდეს, ლოგინიდან დენდარტყმულივით ვხდტები და იატაკზე მოწყვეტით ვეცემი
-ფრთხილად- მესმის ზრუნველი ხმა
-არც გაბედო და მომეკარო- ვიკივლე ხმამაღლა- გიჩივლებ არ გაბედო და შემეხო, ჩვენ ამაზე არ შევთანხმებულვართ
-9.000 ლარი ხომ არ აღმოგაჩნდა მკერდში ჩამალული
-არ გაბედო და შემეხო, ახ საიდან მოვხვდი ან სად ვარ?- თავში უამრავი კითხვა მიტრიალებს პირი მიშრება, ვხვდები რომ ნაბახუსევზე ვარ ამდენი ცხოვრებაში არ დამილევია, მაგრამ რა დროს ეს არის ეს კაცი ჩემს გაუპატიურებას ცდილობა, ფეხზე ბარბაცით ვდგები და ფანჯარასთან მივდივარ, ვამჩნევ რომ მიწიდან ძალიან შორს ვარ ღამის ქუჩებში აქა-იქ შემორჩენილი მანქანები და ქალაქის ულამაზესი ხედი იშლება.
-რომელ სასტუმროში ვართ?- ვცრი კბილებიდან
-ჩემთან სახლში DND თაუერში, ოცდამეთხუთმეტე სართულზე
-მეძავები ამდენ ფლსაც ვერ ატრიალებთ- ჩავიცინე და ფანჯარას დამფრთხალი მოვწყდი, კისერთან იმ ავხორცის სუნთქვას ვგრძნობ რომელსაც ერთი სული აქვს... გული მერევა
-დავიწყოთ მზად ხარ?- მეკითხება მშვიდი ტონით და წელზე ხელს მხვეს
ბოლო ხმაზე ვყვირი და ოთახებს შორის გავვრბივარ, საპირფარეშოს კარს ვეძებ, ჯანდაბა ტელეფონი დამრჩა
-ვერ გამექცევი- მესმის მისი მშვიდი ხმა
-ჩემი ტელეფონი სად არის?- ვყვირი ბოლო ხმაზე
-მშობლებს თუ ურეკავ, მამაშენმა მოგაცილა აქამდე- დაკუნთულ მუცელზე ხელი მედიდურად მოისვა, დარეკე აიღე მიწვდის აიფონს, რომელიც სავარაუდოთ ბებერმა დაუკმაყოფილებელმა ძუკნამ აჩუქა, ტელეფონს მთელი სისწრაფით ვართმევ და ოთახში ვიკეტები, გარშემო ვერაფერს ვამჩნევ მხოლოდ სასიამოვნო საპნის ან შამპუსნის სუნი ტრიალებს, რადროს ეს არის? ტელეფონს ვუცქერი და პოლიციაში ვრეკავ, მისამართს ვაძლევ და ტელეფონს გვერდით გაგდებ, მთელი სხეული ერთიანად მიცახცახებს და მექავება, ეს არ უნდა მოხდეს მირჩევნია მთელმა სამყარომ გაიგოს ჩემი ამბავი ვიდრე ამასთან დავწვე, ნიკოლოზი კარზე მაგრად აბრახუნებს და მიბრძანებს გავუღო
-მალე პოლიცია მოვა და სჯობს კარი იმას გაუღო- შევძახე გახარებულმა, სამაგიეროთ მისმა სიცილმაც არ დააყოვნა და გადაიხარხარა
-გაგიჟდი, მართლა დარეკე? - მესმის მისი ხმა კართან და ვხვდები რომ დასერიოზულდა, ვგრძნობ რომ შეეშინდა, კმაყოფილება ვიგრძენი და კარს ზურგით მივეყრდენი
კარის ხმა გაისმა პოლიცია მოვიდა
გაურკევეველი ხმები მესმის რომელსაც ნიკოლოზის თავაზიანი ხმაც დაერთო
-აქეთ მობრძანდით
-სად არის გოგო?- იღრიალა ვიღაცავ
-ნინი- გაიკვირვა ნიკამ- სააბზანოშია ჩაკეტილი
-აქეთ გამოიწიეთ- გაისმა ქალის ხმა - პოლიცია გააღეთ, კარგად ხართ გესმის ჩემი ხმა
-რა მოუვიდა გოგოს?- იკითხა კაცმა
ძლას ვიკრებ და ენა მებმის
-ის მოშირდეს კარებს- ვუბრძანე მათ
-მამაკაცი თქვენგან ძალიან შორსაა გამიღეთ კარი
ჩამკეტს ფრთხილად ვატრიალებ და კარი იღება, ძლიერმა შუქმა თვალი მომჭრა მუქ ტანსაცმელში გამოწყობილი ქალი მხვდება რომელიც ხელს მიწვდის და აშკარად გაოცებული მიყურებს
-კარგად ხართ?- მიმეორებს კითხვას და იმაზე ვიწყებ ფიქრს რატომ მიყურებს ასეთი დაბნელული სახით- თქვენ ხართ დაზარალებული
-დიახ- ვუქნევ თავს და ნიკოლოზისკენ თვალს ვაპარებ
-თქვენი კაბა... ეს ქორწილის კაბაა? -დაება ენა კაცს
კაბას დავხეედე იმდენი ვერ მოვტვინე რომ გამეხადა
-ყველაფერს აგიხსნით...
-მოხდა რამე?- მიმეორებს კითხავს ქალი და მხარზე ხელს მადებს ისევ ჩემს კაბას ვუყურებ
-ჯერ არა - ვპასუხობ თავდაჯერებული - მაგრამ ტანსაცმლის გახდა რომ დაიწყო და მივხვი რაც უნდოდა დაგირეკეთ
-უკაცრავად ეს მამაკაცი თქვენი ვინ არის?
-დღეს დავქორწინდით- ღიმილით აწყვეტიებს ნიკოლოზი- ძალიან მეუხერხულება ამაზე საუბარი მაგრამ ექ ქორწინების პირველი ღამე და არ მეგონა ასეთი რექცია თუ ექნებოდა, მთელი ქორწილის განმავლობაში მიჩურჩულებდა, მინდა, მინდა, მინდა როდის დაღამდება და როდის მივალთ სახლშიო, მაგრამ მერე ღაღაც მოხდა
-თქვენ რა ცოლ-ქმარი ხართ?
-არა ტყუის!- ვიკივლე და საჩვენებელი თითი მისკენ გავიშვირე
-თქვენი ქმარი არ არის
-არა ქორწილში იყო, მაგრამ ჩემი ქმარი არ არის
-სხვა კაცია ვინც ქორწილიდნ გამოგყვათ?- დაიბნა ქალი
-არა, წესით ჩემი ქმარი უნდა იყოს მაგრამ დავდგით ეს ქორწილი.
თვაი შევავლე ქალს რომელიც ნელ-ნელა გაოცებისაგან პირს აღებდა.
-მე ჩემმა შეყვარებულმა ქორწილის დღეს მიმატოვა, მშობლემბა კი ამ ნაბიჭვარს 20 000 ლარი გადაუხადეს ცოლად რომ მოვეყვანე და ოჯახი არ შემეცხვინა, 29 000 მოითხოვა სექსის გარეშე, მაგრამ ოჯახს შესაძლებლობა არ ჰქონდა და ახლა ჩემთან სექსი უნდა
ისევ გასაოცარი სიჩუმე, ვხედავდი რომ პოლიცია დაიბნა
-გოგონა დალიეთ დღეს?-მკითხა ქალმა
-ცოტა მაგრამ ბევრი არა- ჩავიბურტყნე- მაგრამ დამჯიერეთ ეს ყველაფერი რეალობაა
- უკაცრავად თუ შეიძლება დავაზუსტებთ, ეს კაცი თქვენი ქმარი იმიტომ არის რომ თქვენმა ოჯახმა ფული გადაუხადა ახლა სექსი იმიტომ უნდა რომ 9000 ლარი არ დაუმატა?- გაიოცა კაცმა და გაფართოებული სახით ჯერ მე მერე ნიკას შეხედა
ქალმა ჩაახველა და მეწყვილეს შეხედა, მერე ამოიოხრა და თქვა
-უფროსო გოგონას ხომ არ მოვაფსმევინოთ?
-ბატონო? კაიფში არ ვარ!- ვცრი კბილებიდან- ეს ამბავი რეალურია
ნიკა ოთახიდან გადის სააბაზანოდან ტელეფონს იღებს და ოთახში ბრუნდება
-ეს არის ქორწილის სურათები - უწვდის ტელეფონს კაცს, რომელიც პირდაღებული ისევ მე მიყურებს მერე ქალი უახლოვდება და ტელეფონში ქექვას ორივე იწყებს, პოლიციელი ქალი მალე წყდება ტელეფონს და ჩემსკენ მოდის
-სააბაზანოში ცალკე უნდა ვილაპარაკოთ - მეუბნება მკაცრი ტონით
მორჩილად უკან მივყვები, ქალი სააბაზანოს კარს კეტავს და აბაზანის კიდეზე ჯდება
-რა მოწიე?- იწყებს მშვიდი ტონით
-უკაცრავად? მე კაიფში არ ვარ ცხოვრებაში არ გამისინჯავს არც სიგარეტი
-აბა გეშინია?
-არა არ მეშინია
-მე ვფიქრობ გეშინია - გამიღიმა თბილად- თავიდან გეტკინება მერე ლიწინით წავა და მოგეწონება
-კანონი ხომ არსებობს რომ ქმართან სექსი არ მინდოდეს?
-რა თქმა უნდა, მაგრამ რატომ გათხოვდი?
-სიმართლეა რაც გითხარით- თვალებიდან ცრემბლები წამომცვივდა და იატაკზე დავჯექი
-თუ მაგას კიდევ გაიმეორებ იძულებული ვიქნები მართლა მოსაფსმელად წაგიყვანოთ, თუ არ გინდა ქმართან არ დაწვე თუ კიდევ დააპირებს შენთან შეხებას მაშინვე დარეკე
-უკაცრავად, თქვენ რა წასვლას აპირებთ?
-მსგავსი შემთხვევა ჩემი ათწლიანი გამოცდილებიდან არ მქონია, ბევრი მინახავს კაიფში, მაგრამ შენი ფანტაზია ყოველგვარ ზღავრს სცდება, თუ გადაწყვეტ ისიამოვნე არ არის პრობლემა, მაგრამ თუ არ გინდა შენი ნებაა.
-აქ არ დავრჩები! - ვუმეორებ მკაცრად
-სად წაგიყვანოთ?
-ჩემს დაქალთან
-დარეკე და გააფრთხილე
კარზე ნიკოლოზი აკაკუნებს
-მე ვარ გამიღეთ!
-თუ შეიძლება ბატონო ნიკოლოზ- აჩერებს ქალი
-მოვითხოვ ჩემი ცოლის ნახვას მხოლოდ ორი წუთით გავესაუბრები
-თქვენ ამის უფლება არ გვაქვს- მკაცრი ტონით გააწყვეტინა ქალმა და ისევ მე შემოხედა- თუ გინდა მოელაპარაკე
-არა არ მინდა!
-იქნებ აღარ აპირებს შენზე ძალადობას
-არ მინდა არ შევხვდები მეშინია- ქალის საზიზღარი ტონი ნერვებს მიშლის
-კარგი გავიდეთ- დგება ქალი ფეხზე და კარს აღებს- უკან დაიწიეთ ეუბნება ქალი დაბნეულ ნიკოლოზს და უცებ თვალებში შევხედე ძალიან სევდიანი და შეშინებული ჩანდა- ჯანდაბა რა გავაკეთო? - შორიდან შემოუვარე და პოლიციას უკან ამოვეფარე
-როგორ მოვიქცეთ- გადაჩუქრჩულა ქალბა კაცს
-არ ვიცი ხელი მოაწეროს ბიჭმა და თუ კიდევ განმეორდა მაშინ ბიჭი დავაკავოთ
-გოგონას წასვლა უნდა
-ნინი თუ წახვალ ჩემგან იცი რასაც გავაკეთებ! - სევდიანი ხმით მითხრა ნიკოლოზმა- ტელეფონი ჩემი ამოატრიალა და გახსნილი ფეისბუქი გამოჩნდა.
თვალები დავძაბე და მაინც ვერ გავარჩიე რას აპირებდა
-მემუქრება, გასმით?
-არა სხვა რამეს ვგულისხმობ- მაწყვეტინებს ნიკოლოზი და რამოდენიმე ნაბიჯით წინ მიოიწია და ტელეფონი ცხვირთან მომიტანა, ჩემი პროფილი და რაღაც ტექსტი- მომეცი უფლება დაგელაპარაკო
დავიძაბე სახე გამიხურდა და არ ვიცი რა გავაკეთო, მრცხვენია მაგრამ მასთან არ დავწვები
-კაცურ სიტყვას გაძლევ დღეს შენ თუ არ გინდა არაფერი გვექნება უბრალოდ ამ დღეს ნუ ჩამიშხამებ ამ ლამაზ დღეს, გემუდარები,- ნიკოლოზი ჩემს წინაშე მუხლებზე დგება და თვალები უცრემლიანდება, ღმერთო ეს რა მოთამაშეა
-იტუყება- გავიშვირე მისკენ თითი და ქალ პოლიციელს შევხედე და თითი ჰაერში გაშვერილი დამრჩა ქალს ცრემლები ღაპა-ღუპით ჩამოდიოდა
-თქვენ ამის უფლება არ გაქვთ- წამოვიძახე დაუფიქრებლად
-გრძნობების გამოხატვის უფლება ყველას აქვს - თქვა ქალმა- ესე რომ ვინმეს ვუყვარდე რაც უნდა ის მიქნას. თუ მოდიხარ წამოდი, მაგრამ მე დარჩენას გირჩევ
ნიკოლოზი ფეხზე დგება და მაგიდასთან მიდის კონვერტს იღებს და მიახლოვდება
-ყოველთვის ვიცოდი და ჩემთვისაც ბევრჯერ გითქვამს რომ გიჟდები საფრანგეთზე
ღმერთო საიდან იცის? გონებაში ათასმა აზრმა გამიელვა
-აქ ორი ბილეთია მე და შენ მხოლოდ რამდენიმე დღით მე შენ და პარიზი
-საიდან იცი ეს ყველაფერი?
-არა მართლა კაიფშია ეს გოგო - იყვირა ქალმა - გამოიძინეთ ქალბატონო ხვალ საფრანგეთში მიდიხართ
-არა არსად არ მივდივარ
-ამ ოცნებაზე უარს ვერ იტყვი, ნინი ჩემო ერთადერთო, გთხოვ დამთანხმდი. ხვალ საღამოს მივფრინავთ
-ვერ გავფრინდებით, ვიზა და რამე, გიჟი გგონივარ>
-რა ვიზა ყველაფერი მოგვარებული მაქვს რამდენხანს ვგეგმავდი ამ ტურს შენ კი იმის გამო მეუბნები უარს რომ შენთან სექსი მინდოდა
-ჩვენ წავალთ- თქვა კაცმა- თქვენ კი განყოფილებაში იმიტომ არ მიდიხართ რომ დღეს ქორწილი გქონდთ და ხვალ საფრანგეთში მიფრინავთ, ნიკა კონვერტთან ერთად ტელეფონს ატრიალებს და ნერწყვს ხმაურით ვყლაპავ და პოლიციას თავს ვუქნევ, პოლიციელბები სახლიდან გადიან
ნიკას შორიდან ვუცქერი სიჩუმეს ის არღვევს
-9000 ლარს დაველოდები სანამ საფრანგეთიდან ჩამოვალთ
-მანდ ბილეთები არ დევს- ვაქნევ თავს
-დევს შეამოწმე!- მიპასუხად და ცემსკენ რამდენიმე ნაბიჯი გადმოდგა
-არც გაბედო მომიახლოვდე! - ყვირილის თავიც არ მქონდა
-პარიზში მგზავრობის შესახებ ქორწილში საჯაროდ ვთქვი, მაგრამ შენ ისე გალეწილი იყავი ვერაფერი გაიგე, თუ კიდევ დამიდგამ მსგავს სპექტაკლს მთელი მსოფლიო გაიგებს როგორ გადაუხადა მამამ ფული ბიჭს მის გოგოზრ დაქორწინებულიყო
- იმ 2000 ლარით გინდა რომ იყიდო ბილეთები?
-აქ შედის ბილეთები, სასტუმრო, დაზღვევა და ტრანსფერი მაგიდაზე ვდებ და აიღე და ნხაე
-მე შენს მსგავსად არ ვიყიდები?-ვცრი კბილებიდან
- ხვალ საღამოს მივფრინავთ გამოიძინე
ამბობს და ოთახიდან გადის, მაგიდაზე დადებულ კონვერტს ვუყურებ სადაც ჩემი დიდი ოცნება შეიძლება იდოს, ხუთ წუთში კონვერტს ვუახლოვდები ფრთხილად ვხსნი და გული თავის არსებობას მახსენებს, ბილეთები დევს, ღმერთო ბილეთები, ოთახში ნიკა საბნით ხელში შემოდის და ტყავის სავარძელზე დებს. ბილეთებს ცივად ხელს ვუშვებ და დაბნეული ვუყურებ
-რას აკეთებ?- ვკითხე გაოცებულმა
-აქ ვიძინებ სიტყვის კაცი ვარ ხელს არ გაკარებ თუ ხვალ საფრანგეთში წამომყვები 9000 ლარს დავივიწყებ და ხელს არ დაგაკარებ, ახლა კი შეგიძლია ოთახში შეხვიდე და გამოიძინო
დავიბენი, ოცნება ჩემი ტანჯვის სანაცვლოდ
-თანახმა ხარ?- მიმეორებს კითხვას და პერანგის გახსნას იწყებს
-არ ვიცი
-ამაზე უარს ვერ იტყვი
-რატომ ხარ ესე დარწმუნებული?- ვეკითხები ირონიულად
-შენი ოცნებაა
-რდის აქეთ დაიწყე ჩემი ოცნებების ასრულება
-იმ დროიდან როგორც კი ჩემი ცოლო გახდი- შარვლის ღილს და ელვას იხსნის და ერთი ხელის მოძრაობით იატაკზე აგდებს
თვალებს ვხუჭავ, საძინებელ ოთახში შევდივარ კარს ვკეტავ და უზარმაზარ კაბას ვიხდი, საბანში ვეფლობი და მძიმე ტვირთი სადრაც ქრება
კარზე კაკუნი მაღვძებას, თვალებს მძიმედ ვახელდ და ოთახვს ვათვალიერებ, რა მდიდრულია აქაურობა, ერთხანს ვიაზრებ სად ვარ მერე კი გასულ ღამეს ვითსენებ
-ბონჟუღ მადამ!- მესმის ნიკოლოზის ხმა- შენი ბარგი მოვიდა მოემზადე
რა ბარგი? საფანგეთი? ოცნება უხო ადამიანთან ერთად? რა სიგიჟეა! არა და არა, თუმცა ეს ერთი თვე და გიშინდელი დღეც სიგიჟეა, სწარფად ვიცვამ ისევ კაბას და ოთახიდან გადვდივარ
- არ მომეკარო- ვყვირი როგორცკი ნიკოლოზს კართან ვხედავ
-ნუ ღელავ ოცდათხუთმეტი წლის ვაჟიშვილს არ ელაპარაკები ჩემოდანი აქ დევს შენებმა მოიტანეს!- მითითებს დიდ ჩანთაზე
- ჩემი ოჯახი ამაზე თანახმაა?
-უფრო დიდი სიგიჟეა პარიზში შვილის გაგზავნაა ვიდრე ის რაც გუშინ მოხდა? გამოიცვალე ჩემოდანს ოთახში ვაგორებ შავ ჯინს გრძელთ თეთრ პერანგს და თეთრ კედებს ვიცვამ თმას ვივარცხნი და მისაღებში ვბრუნდები, ნიკოლოცი გამჭირვალე ჭიქით მხვდება რომლიდანაც ბუშტუკები მთელი სისწრაფით ზემოთ მიექანება , მინერალური წყალი გავიფიქრე
-ყოველთვის ვფიქრობდი ძმაკაცებთან ერთად რომ დავლევ დილით მეუღლე შუბლზე კოცნით გამაღვიძებდა, ნაბახუსევზე მინერალურ წყალს შემომთავაზებდა და გამიღიმებდა, რას ვიფიქრებდი თუ ცოლზე მომიწევდა ზრუნვა
-გმადლობთ- თავაზიანად ვართმევ ჭიქას
-სადილიც მზად არის, ჯემი, ორცხობილები და ერთი ჭიქა რძე? კიდევ რამეს ხომ არ ინებებს ცოლო?
-არა არ მომიახლოვდე!
წყალს ერთი ყლუპზე ვსვამ და ტანში ჟრუანელი მივლის, ნიკოლოზი დროებით მემშვიდობება, აბაზანაში სევდივარ წყალს ვივლებ, მის ხალათს ვიცვალ და რძეს ვსვამ, ვფიქრომ ჩემს გიჟურ ცხოვრებაზე და საფრანგეთზე რას ვაკეთებ? ტელეფონს ვიღებ კატოს ვურეკავ და ფრანგულად მესალმება
-შენ საიდან იცი
-გუშინ თამადის მიკროფონში გამოაცხადა!- მიჭრის მოკლედ
-რა დროს პარიზია რა მოხდა გუშინ როგორი იყო ჭამა 9000 ლარმა პური?
-არა! არ მინდა ამაზე ლაპარაკი
-ცუდი იყო არ გამოდგა
-არ მინდა გთხოვ
-მაშინ ოღვუაღ თუ როგორც არის და ბედნიერი მგზავრობა
კატო ტელეფონს თიშავს და ისევ მარტო ვრჩები, ტანსაცმელს ვიცვლი და სახლის თვალიერებას ვიწყებ, ნიკოლოზ ღვინის ძალიან დიდი კოლექცია აქვს, სახლი მდიდრული და დახვეწლილია, ყველაფერი ძალიან სადა და ძვირადღირებულია, კარი იღება შევცბი დრო გასულა საღამოს შვიდი საათია, ნიკა ბრუნდება მიღიმის და მესალმება, მუქი ჯინსი თეთრი პერანგი და ტყავის ქურთუკი აცია, დაბალ ვრეზე თითს ისვამს და ხარბად მაკვირდება
-აფსუს- ჩაიბურტყუნა ჩემს ბარგს ხელი მოკიდა და კარადიდან თავის ჩემოდანიც გამიღო- თუ მზად ხარ წავედით
თავს ვუქნევ და სახლიდან გავდივარ ნიკა სახლში ყველაფერს რთავს ლიფტში შევდივართ და ჰაერი იმუხტება, ხმას არ ვიღებ, პირველ სართულამდე ცასვლას დაახლოებით ორ წუტს ვანდომებთ, ლიფტის კარი იღება და ავტოსადგომში ამოვყავით თავი, შავ აუდს ვუახოლვდებიტ ნიკოლოზი ბარგს მანქანაში დებს და კარს მიღებს და წინ დიდი მოწიწებით მსვავს
-როგორი შეგრძნებაა?- მეკითხება გზაში
-რა?- ამოვილუღლუღე
-ის რომ ოცნებას აისრულებ
-საიდან გაიგე რომ საფრანგეთში მოგზაურობა ჩემი ოცნება იყო ან ბილეთების ყიდვა როგორ
-რატო ფიქრობ მეორე ხარისხოვან რამეებზე?
-კარგი ვჩუმდები, ამდენს ფულს ამ გზით შოულობ?
-არა- მიჭრის მოკლედ- ამაზე საფრანგეთში
აეროპორტში შევდივართ დაახლოებიტ ერთ საათში თვითმფრინავში ვსხდებით და ღამის ქალაქს თვალს ვავლებ
-ყოველთვის მინდოდა თაფლობისთვე საფრანგეთში გამეტარებინა, მაგრამ თუ ასე მომიწევდა წასვლა არ მეგონა
-როგორ ასე?- გამიღიმე და ჩემსკენ შემოტრიალდა
-მეგონა მამაჩემი მხოლოდ იმ შემთხვევაში იჩალიცებდა ჩემს გათხოვებაზე თუ თავზე ფეხები მექნებოდა გამობმული, მაგრამ როგორც ჩანს ყველაფერი სხვანაირადაა
-თუ გგონია მამაშენის ფულით მივდივართ ძალიან ცდები შეირგე
უფროდაუფრო მაღლა ვიწევთ, გული გამალებით მიცემს, ვნერვიულობ და იმის გააზრებასაც ვერ ვასწრებ რა ხება რომ მეძინება, ნიკა მხარზე მეხება თავს მისი მხრიდან ვწევ და ვიბნევი
-ბონჟუღ, ჩავედით- თქვა საოცარი აქცენტით
სკამიდან უცებ წამოვხტი და მიმოვიხედე, აეროპორტის ასაფრენი ბილიკის გარდა ვერაფერი დავინახე
-სად ვართ?
-პარიზში- გამიღიმა ნიკამ
თვითმფრინავიდან ჩავდივარ, ტაქსში ვსხდებით, შემოდგომის პარიზშიწვიმს, ვიწრო ქუცებს მივუყვებით და ნიკა ტაქსის მძროლს ფრანგულად რაღაცას ეუბნება
-შენ რა ფრანგულად საუბრობ?
- ხო, 20 000 ლარიანი მეძავისგან არაა გასაკვირი
მალევე ვჩერდებით უზარმაზარ სასტუმროსთან, სასტუმრო ყავისფერი ქვითაა ნაგები, შესასვლელში დიდი ქვის ლომები დგას, ბაარგი მნქანიდან გადმოაქვთ და ქოლგას გვიშლიან, ფრანგულად ნიკა მადლობას უხდის და სასტუმროში სწრაფი ნაბიჯებით შევდივათ, ღმერთო რა გიჟი ვარ
-აუცილებლად ვისადილოთ, კურუასანები და ყავა
სასტუმროს მეთორმეტე სართულზე ავდივართ სადაც რესტორანია, მაგიდაზე წითელი გადასაფარებლები და ტიტას ფორმის ღვინის ჭიქები დგას.
უზარმაზარ მინას ვუახლოვდები საიდანაც ნაწვიმარი პარიზი და უზარმაზარი რკინის ეიფელი ჩანს, სუნთქვა მეკვრის და ტირილს ვიწყებ
-რა გატირებს?- მკითხა და წელზე ხელი შემომხვია
-რა შენი საქმეა?- მოჭერი მოკლედ და უხეშობა ვინანა- მაპატიე, უნდა გესმოდეს ჩემი
-არც მინდ შენს მდგომარეობაში ვიყო
მაგიდასთან ვსხდებით და ნიკა რარაცას უკვეთავს 15 წუთში კრუასანი და ცხელი ყავა მოაქვთ, გვერდით ნაღებით სავსე ფინჯანს დებენ
-ფრანგული კრუასანი- ჩავილაპარაკე და ჰაერი ღმრად ვსუნთქვავ და საოცარი სურნელით ვტკბები- ყოველთვის მინდოდა საფრანგეთში მეჭამა
-კრუასანი როგორც არ უნდა გაგიკვირდეს ფრანგულ სამზარეულოს არ ეკუთვნის, არც ფრანგული ტორტი, ფრანგული კოცნა ფრანგულია ამაზე არ გიოცნებია?
- რა აუტანელი ხარ!- ვამბობ და ცხელ ყავს ვსვამ
-იცი ფრანგების კანონი?
-რა კანონი
-სამწუხაროა აქ რომ არ დაიბადე
-რატომ
-აქ შესაძლებელია მიცვალებულზე დაქორწინება, ოღონ პრეზიდენტმა უნდა დართოს ნება, წარმოიდგინე 20 000 ლარს დაზოგავდი არც შენს გაუპატიურებას შეეცდებოდა, ერთ თვეში იტყოდი ვერ შევეწყვეთ, ჩვენი გემოვნება და ხასიათი არ დაემთხვა და ვშორდებიო. მორჩა, არც ქორწილის დღეს მიგატოვებდა მეორე შემთხვევაში.
-გთხოვ მაცადე დავტკბე ამ ქალაქით
-მალე მორჩი ლუვრში მივდივართ, გავიგე ხატვა უყვარსო.
-საიდან იცი ჩემზე ამდენი?- გავიოცე და შოკოლადის კრუასანი მოვკბიჩე
-ცოლს ისე არ მოვიყვანდი
პოპულალური ვიდეოები