ჩუტყვავილა - ინფექციური დაავადება ( პედიატრია )
ჩუტყვავილა - ინფექციური დაავადება ( პედიატრია )
ჩუტყვავილა მწვავე ვირუსული ინფექციაა, რომელიც მიმდინარეობს სუსტად გამოხატული ინტოქსიკაციით, ზომიერი ტემპერატურით, კანსა და ლორწოვანზე თანმიმდევრული, ტიპური წვრილი ლაქოვან-ბუშტუკოვანი გამონაყრით.პირველად, როგორც ცალკეული დაავადება, აღწერილი იყო იტალიელი ექიმების მიერ. ეტიოლოგია: თანამედროვე ტაქსონომიისა და კლასიფიკაციის მიხედვით ვირუსი დასახელებულია, როგორც ჩუტყვავილა-ზოსტერის ვირუსი იგი ადამიანის ჰერპეს ვირუსია. იგი კლასიფიცირებულია, როგორც α-ჰერპესვირუსი. მას აქვს მსგავსება იმ ჯგუფის ვირუსებთან, რომლებსაც მიეკუთვნება მარტივი ჰერპესვირუსი. პირველადი ინფექცია იწვევს ჩუტყვავილას სურათს, ხოლო ვირუსის ლატენტური არსებობა ზურგის ტვინის უკანა რქების განგლიებში და მისი რეაქტივაცია იწვევს სარტყლისებური ლიქენის სურათს (ზოსტერ ნფექციას).ეპიდემიოლოგია ინფექციის წყაროს წარმოადგენს ჩუტყვავილით ან ზოსტერით (ერთეულ შემთხვევაში) ავადმყოფი ადამიანი. ინფექცია გადაეცემა ჰაერ-წვეთოვანი და კონტაქტური გზით. ახასიათებს მაღალი კონტაგიოზურობა; 90%-ში დაავადება გადააქვთ 10 წლამდე ასაკის ბავშვებს, ხოლო მოსახლეობის 96% პრაქტიკულად იმუნურია ამ ინფექციის მიმართ. 2-3 თვის ასაკის ბავშვები იშვიათად ავადდებიან ჩუტყვავილათი დედისაგან მიღებული პასიური იმუნიტეტის არსებობის გამო, უკანასკნელის არ არსებობისას ნაყოფის დაინფიცირება ხდება ტრანსპლაცენტური ავადმყოფობის გამო. ჩუტყვავილას ახასიათებს სეზონურობა, უფრო შემოდგომა-ზამთრის პერიოდში.ბავშვთა კოლექტივებში ხშირია ეპიდემიური აფეთქებები. გადატანილი ინფექცია ტოვებს მდგრად იმუნიტეტს. განმეორებით დაავადების ალბათობა არ აღემატება 2-3%-ს. ავადმყოფი, როგორც ინფექციის წყარო საშიშია გამოყრამდე 1-2 დღე-ღამით ადრე და 3-7 დღე მის შემდეგ. რეკონვალესცენტი პრაქტიკულად არაა საშიში უკანასკნელი გამონაყრის ფუფხის წარმოშობიდან. ნატურალური ყვავილისგან განსხვავებით ფუფხი არ შეიცავს ვირუსს.პათოგენეზი :. ვირუსი ორგანიზმში იჭრება ზემო სასუნთქი გზების ლორწოვანიდან, სადაც ისინი პირველად მრავლდებიან და ლიმფური გზით გადადიან კანსა და ლორწოვან გარსებზე,შინაგან ორგანოებში, ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში. პირველ რიგში, ვირუსი გამოირჩევა დერმატოტროპიზმით, შემდგომ კი ნერვული სისტემის დაზიანებით.ძირითადი მორფოლოგიური ცვლილებები გვაქვს კანსა და ლორწოვანზე. ბუშტუკოვანი ელემენტების ფორმირების დასაწყისს შეადგენს ეპიდერმისის წანაზარდოვანი შრის ეპითელიური უჯრედების დაზიანება. ეპითელიუმის ჰიპერპლაზიის შედეგად წარმოიშობა ბირთვშიდა და ციტოპლაზმაშიდა ოქსიფილური ჩანართები, რის შემდეგაც ხდება მათი ბალონური დისტროფია და ნეკროზი. ანთებადი კერის ადგილას ხდება ლიმფის დაგროვება, რაც წარმოქმნის ჩუტყვავილასთვის დამახასიათებელ ბუშტუკოვან გამონაყარს. ბუშტუკების ღრუ უმთავრესად ერთკამერიანია მის ირგვლივ ანთებადი რეაქციის გარეშე. პროცესის უკუგანვითარებისას ხდება ლიმფის შეწოვა, შეშრობა და ფუფხის წარმოქმნა. ფუფხის მოვარდნის შემდეგ ნაწიბურები არ ვითარდება და რჩება პიგმენტაცია 2-3 კვირის განმავლობაში. ლორწოვანზე ბუშტუკების გამონაყრის მექანიზმი კანზე გამოყრის ანალოგიურია, მხოლოდ პირის ღრუში ბუშტუკები ჩქარა მაცერირდებიან და წარმოშობენ ეროზიულ ან წყლულოვან ზედაპირებს მათ ირგვლივ ანთებადი რეაქციის გარეშე. დაზიანებული ადგილები გამონაყრიდან 5-7 დღეში განიცდიან სრულ ეპითელიზაციას.
გენერალიზებული ფორმებისას ადგილი აქვს ორგანიზმის სისტემურ დაზიანებას. ვეზიკულური გამონაყარი ეროზიებისა და წყლულების სახით აღინიშნება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში, ტრაქეაზე, სასუნთქ და საშარდე ორგანოებში, ცნს-ში. შინაგან ორგანოებში ნახულობენ წვრილ ნეკროზებს სისხლჩაქცევით. ნერვული სისტემის დაზიანებისას ცვლილებები აღინიშნება თავის ტვინის ქერქზე, ქერქქვეშ და განსაკუთრებით, თხემის ქერქოვან ნაწილში. უნდა აღინიშნოს, რომ ჩუტყვავილას გენერალიზებული ფორმების განვითარება იშვიათია და ძირითადად, მოსალოდნელია, დარღვეული იმუნური სისტემის მქონე ბავშვებში. კლინიკა: ინკუბაციური პერიოდი განისაზღვრება 10-21 დღით, საშუალოდ შეადგენს 14 დღეს. ხშირად პროდრომული პერიოდი არ არის ან სუსტადაა გამოხატული. ტემპერატურა ამ დროს ნორმალური ან სუბფებრილურია, გამონაყრამდე 1-2 დღე ადგილი აქვს უმნიშვნელო სისუსტეს. პროდრომულ პერიოდში ზოგიერთ ავადმყოფს შეიძლება, გამოეხატოს ქუნთრუშას ან წითელასმაგვარი გამონაყარი. დასაწყისში გამონაყარი გამოიყურება ლაქის ან პაპულას სახით, რომელიც ძალიან ჩქარა, რამოდენიმე საათში გადაიქცევა გამჭვირვალე, ოვალური ან მრგვალი ფორმის ბუშტუკად ერითემულ ფონზე. ბუშტუკების შიგთავსი პირველსავე დღეებში ხდება მღვრიე, ადვილად სკდება სითხის დაღვრით და იფარება ფუფხით. ჩვეულებრივ, გამონაყარი უხვია და გამოყრა გრძელდება 3-4 დღე. პირველად გამონაყარი ჩნდება ტანზე, შემდეგ სახეზე და თავის თმიან ადგილებში, კიდურების დისტალურ ნაწილებზე.ვეზიკულა ერთკამერიანია და ჩხვლეტის შემდეგ იჩუტება შიგთავსის დაღვრით. ვეზიკულები 1-2 დღეში ქრებიან და მათ ადგილას ჩნდება მუქი ფერის ბრტყელი ფუფხი, რისი მოცილების შემდეგაც ნაწიბურები არ ვითარდება. მათ ადგილას 2-3 თვის მანძილზე რჩება მუქი პიგმენტაცია, რომელიც თანდათან ერმკრთალდება. ლორწოვან გარსებზე (პირის ღრუში, თვალის კონიუნქტივაზე, ხორხში _ ამ შემთხვევაში ვითარდება კრუპის სინდრომი, სასქესო ორგანოებზე) გამონაყარი მალე განიცდის მაცერაციას ზედაპირული ეროზიებისა და წყლულების გაჩენით, რომლებიც 5-7 დღის შემდეგ სრულად ეპითელიზდება. გამოყრას აქვს ბიძგისებური ხასიათი 1-2 დღის ინტერვალით. ამ დროს სახეზეა როგორც ლაქოვან-პაპულური, ვეზიკულური, ასევე ფუფხიანი გამონაყარი, რაც მას `პოლიმორფულს~ ხდის. მსუბუქი ფორმებისას გამონაყარი ერთეულია. ყოველი ახალი გამოყრა მიმდინარეობს ტემპერატურული რეაქციით. გამონაყრის მაქსიმალური გამოვლინებისას ბავშვები უჩივიან საერთო სისუსტეს, მადის დაქვეითებას, ძილის დარღვევას, კანის ქავილსა და ინტოქსიკაციისსხვა გამოვლინებებს. პერიფერიულ სისხლში არსებითი ცვლილებები არ აღინიშნება. ზოგჯერ შესაძლოა ლეიკოპენია, შედარებითი ლიმფოციტოზი. კლასიფიკაცია: არჩევენ ტიპურ და ატიპურ ფორმებს. ტიპური იყოფა მსუბუქ, საშუალო და მძიმე ფორმებად. ტიპური მიმდინარეობისას ბუშტუკოვანი გამონაყარი შეიცავს გამჭვირვალე შიგთავსს. მსუბუქი ფორმა მიმდინარეობს ნორმალური ემპერატურით ან იგი აღემატება 37,5-38 0 C-ს. საერთო მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია. საშუალო სიმძიმის დროს ტემპერატურა აღწევს 39 0 C-ს, საერთო მდგომარეობა ზომიერად დათრგუნულია; მძიმე ფორმისას ტ-40 0 Cდა მეტია, ნეიროტოქსიკოზი მკვეთრადაა გამოხატული და მიმდინარეობს კრუნჩხვებით, მენინგოენცეფალიტის სურათით. გამონაყარი ამ დროს უფრო დიდი ზომისაა და თითქოს გაჩერებულია განვითარების ერთ-ერთ სტადიაში. ატიპურ მიმდინარეობას მიეკუთვნება რუდიმენტული, ჰემორაგიული, განგრენული და გენერალიზებული ფორმები. რუდიმენტული ფორმისათვის დამახასიათებელია როზეოლურ-პაპულური, ერთეული, განუვითარებელი, სუსტად გამოხატული ბუშტუკოვანი ელემენტები. საერთო მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია, ტემპერატურა _ ნორმალური. ჰემორაგიული ფორმა იშვიათია და შეიძლება განვითარდეს იმ ბავშვებში, რომელთაც, აღენიშნებათ კორტიკოსტეროიდების ან ციტოსტატიკების მიღების ფონზე ჰემობლასტოზი ან ჰემორაგიული დიათეზი. განგრენული ფორმა ხასიათდება ჰემორაგიული ბუშტუკოვანი გამონაყრის დანეკროზებით, ღრმა წყლულების განვითარებით; მიმდინარეობა ხანგრძლივია და არაიშვიათად, ღებულობს სეფსისურ ხასიათს. გენერალიზებული ფორმები გვხვდება ახალშობილებში და უფრო მოზრდილებში, რომელთაც აღენიშნებათ მძიმე თანმხლები დაავადება და ხანგრძლივად არიან ნამკურნალები სტეროიდული ჰორმონებით.
თანდაყოლილი ჩუტყვავილა: ორსულობის პირველ სამ თვემდე დასაშვებია ვირუსის ტერატოგენული მოქმედება, მაგრამ იშვიათია ემბრიო- და ფეტოპათიების შემთხვევები. თანდაყოლილი ინფექციისას ინკუბაციური პერიოდი შეადგენს 6-16 დღეს. დაავადება მიმდინარეობს საშუალო ან მძიმე ფორმებით, არაიშვიათია გენერალიზებული მიმდინარეობა შინაგანი ორგანოების დაზიანებითა და ლეტალური გამოსავლით. გამოსარიცხია რუდიმენტული ფორმებიც. სიმძიმე დამოკიდებულია ნაყოფის დაინფიცირების დროზე. მშობიარობის წინ ორსულების დაინფიცირებისას, ახალშობილებში ჩუტყვავილა ვლინდება სიცოცხლის მე-5-10 დღეს და მიმდინარეობს მძიმედ, არაიშვიათად ლეტალური გამოსავლით. მშობიარობამდე 5-10 დღით ადრე ორსულის დაინფიცირებისას,ახალშობილს დაბადებისთანავე აღენიშნება ჩუტყვავილა, რომელიც მიმდინარეობს მსუბუქად, ლეტალური შემთხვევების გარეშე. ორსულის პირველ ან ადრეულ მეორე ტრიმესტრში დაინფიცირება ნაყოფში იწვევს ემბრიოპათიის სურათს კიდურების ატროფიითა და კანის დეფორმაციული ცვლილებებით (თანდაყოლილი ჩუტყვავილას სინდრომი, მშობიარობამდე 5 დღით ადრე ან მშობიარობის შემდეგ 2 დღეში). ამ დროს ლეტალობის მაჩვენებელი 30%-ს აღწევს. ახალშობილებში და წლამდე ასაკის ბავშვებში ჩუტყვავილას ახასიათებს თავისებური კლინიკური მიმდინარეობა, რაც გამოიხატება საერთო ინტოქსიკაციის მკვეთრი გამოვლინებით: მოდუნება და აგზნება, ღებინება,ანორექსია, დეფეკაციის გახშირება, ტემპერატურა შეიძლება იყოს ნორმალური ან სუბფებრილური. გამონაყარი ვითარდება უფრო გვიან, მე-2-5 დღეს, უხვია, პოლიმორფული: პაპულა, ვეზიკულა, პუსტულა, რომელთა მაქსიმალური გამოვლინებისას ტემპერატურა იწევს მაღალ რიცხვებამდე, პროგრესირებს ნეიროტოქსიკოზი კრუნჩხვებითა და მენინგოენცეფალიტის სურათით. გამონაყარი ღებულობს ჰემორაგიულ ხასიათს.აღნიშნულ ასაკში დაავადება შეიძლება მიმდინარეობდეს რუდიმენტული ან მსუბუქი ფორმით,რაც განპირობებულია დედისაგან მიღებული ნარჩენი პასიური იმუნიტეტით, იმუნოგლობულინის მიღებით ან შრატის და სისხლის გადასხმით. გართულება შეიძლება გამოიწვიოს მეორადმა ინფექციამ და განვითარდეს აბსცესი,ფლეგმონა, წითელი ქარი, ბრონქოპნევმონია. მძიმე მიმდინარეობისას ადგილი აქვს თრომბოციტოპენიას, სისხლჩაქცევებს კანში, ლორწოვანში, თირკმელზედა ჯირკვლებში ლეტალური გამოსავლით. ელვისებური პურპურა მძიმე ფორმებისას ყველაზე ხშირი გართულებაა და არაიშვიათად განაპირობებს განგრენას, რასაც საფუძვლად უდევს შვარცმანის ტიპის რეაქცია. ვირუსული პნევმონია იშვიათია მცირე ასაკის ბავშვებში და მოზრდილთა ხვედრია. 20- 30%-ში აღინიშნება კლინიკურ-რენტგენოლოგიური სურათი ინტერსტიციული და კეროვანი პროცესით. მიუხედავად ადრეული კლინიკური გაჯანსაღებისა, რენტგენოლოგიურად ნარჩენი მოვლენები რჩება 6-12 კვირის განმავლობაში. სუნთქვის მწვავე უკმარისობა შეიძლება გამოიწვიოს ბუშტუკოვანი ელემენტების წარმოქმნამ ხორხზე (კრუპის სინდრომით მიმდინარე). აღწერილია ისეთი გართულებები, როგორიცაა მიოპერიენდოკარდიტები, გლომერულონეფრიტი. ჰერპესისაგან განსხვავებით, ვირუსის გამოყოფა ნერვული სისტემიდან, მათ შორის ტვინიდან, არ ხერხდება. უფრო ხშირად ენცეფალიტი ვლინდება ფუფხის სტადიაში და არ არის დაკავშირებული დაავადების სიმძიმესთან. ენცეფალიტის სურათისათვის უფრო დამახასიათებელია ნათხემის დაზიანება - ატაქსიური სინდრომი. დაავადება მიმდინარეობს მსუბუქად და 48-72 საათში ხდება სიმპტომების თითქმის მთლიანი ალაგება. 15%-ში შეიძლება ადგილი ჰქონდეს ნარჩენ მოვლენებს კრუნჩხვებისა და ფსიქომოტორული ფუნქციების დარღვევის სახით ნევროლოგიური მოვლენები ვითარდება უფრო სალიცილატების მიღების ფონზე (ღეყე სინდრომი). სხვა გართულებებიდან მოსალოდნელია გიენ-ბარეს სინდრომი, მიელიტი, სახის ნერვის დამბლა,მხედველობის ნერვის ანთება პერიოდულად მხედველობის დაკარგვით, ჰიპოთალამური სიმსუქნის სინდრომი და ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომი, ართრიტი, მიოკარდიტი, პანკრეატიტი, ორქიტი.დიაგნოზი: ეყრდნობა კანსა და ლორწოვანზე ტიპურ გამონაყარს, მის პოლიმორფიზმსა და ევოლუციას. ლაბორატორიული მეთოდებიდან იყენებენ მოროზოვის მეთოდს - ვერცხლით შეღებილი ბუშტუკის შიგთავსიდან გაკეთებული ნაცხის მიკროსკოპიით ნახულობენ არაგაოს სხეულაკებს კეთდება კომპლემენტის შებოჭვის რეაქცია (თუმცა ნაკლებმგრძნობიარეა). გამოიყენება იმუნოფლუორესცენციის მეთოდი მონოკლონური ანტისხეულების დახმარებით. ვირუსის გამოყოფა წარმოებს ადამიანის ემბრიონული ქსოვილების კულტურებზე. გამოიყენება სეროლოგიური გამოკვლევები დინამიკაში VძV-ს ანტისხეულების დადგენით (ენზიმიმუნოფერმენტული ანალიზი, ლატექს აგლუტინაცია, არაპირდაპირი მაფლუორესცირებელი ანტისხეულები იფა-ში, მაფლუორესცირებელი ანტისხეულები მემბრანული ანტიგენისადმი). ლატექს აგლუტინაციისათვის საჭიროა მხოლოდ 15 წუთი, იგი კეთდება სპეციალური მოწყობილობების გარეშე და ხასიათდება მაღალი მგრძნობელობითა და სპეციფიკურობით. იმუნოკომპრომეტირებულებში სეროლოგიური მეთოდები ნაკლებად ინფორმაციულია. ბოლო წლებში გამოიყენება ენზიმნიშანდებული იმუნოსორბენტული ანალიზი. დიფერენციული დიაგნოზი ტარდება მძიმედ მიმდინარე ჩუტყვავილასა და ნატურალური ყვავილის (თუმცა დაავადების საყოველთაო ვაქცინაციის შედეგად იგი აღარ გვხვდება მთელს მსოფლიოში) მსუბუქ ფორმებს შორის. მხედველობაში უნდა მივიღოთ, რომ ჩუტყვავილას პროდრომული პერიოდი მოკლეა და სუსტადაა გამოხატული, კანის დაზიანება ზერელეა, ბუშტუკები ერთკამერიანია, ჭიპისებური ჩაზნექვები იშვიათია. სახეზეა ბუშტუკების განვითარების ყველა სტადია და ბოლოს, ჩუტყვავილას ვირუსი მორფოლოგიურად მკვეთრად განსხვავდება ყვავილის ვირუსისაგან. იმპეტიგო ხასიათდება გამონაყრის უპირატესი ლოკალიზაციით სახესა და ხელებზე. ელემენტების შიგთავსი მოყვითალო-ჩირქოვანია და იკეთებენ სქელ ფუფხს. დისემინირებული მარტივი ჰერპესი გამოირჩევა ჯგუფური ბუშტუკოვანი გამონაყრითა და მასიური ქერქის წარმოშობით, ღვიძლისა და ელენთის გადიდებით. ქუნთრუშასათვის დამახასიათებელია კარდინალური სიმპტომები: ალისფერი ანგინა, ლიმფადენიტი, ცხვირ-ტუჩის ფერმკრთალი სამკუთხედი, ჟოლოსებრი ენა და სხვა. ჩუტვავილას დროს წითელასებრი გამონაყრისას უნდა გავითვალისწინოთ, რომ ეტაპური გამოყრა ჩუტყვავილასთვის არ არის დამახასიათებელი ისევე, როგორც ზემო სასუნთქი გზებისა და კონიუნქტივის კატარი. პროგნოზი : ტიპურ შემთხვევებში გამოსავალი კეთილსაიმედოა; გართულებებით მიმდინარეობისას გენერალიზებული, ჰემორაგიული, განგრენული) ლეტალობის პროცენტი დიდია. მკურნალობა: აუცილებელია ჰიგიენური პირობების დაცვა, რათა თავიდან ავიცილოთ მეორადი ინფექციის დართვის საშიშროება. ყოველდღიურად საჭიროა ტანსაცმლისა და თეთრეულის გამოცვლა, აბაზანის მიღება ანტისეპტიკური ხსნარებით, პირის ღრუს გამოვლება ყოველი ჭამის შემდეგ. ქავილის დასაწყნარებლად ენიშნებათ სედაციური საშუალებები, პატარა ბავშვებს აცმევენ ხელთათმანებს, აჭრიან ფრჩხილებს. ბაქტერიული ინფექციის დართვისას ინიშნება ანტიბიოტიკები. მძიმე ინტოქსიკაციისას ხმარობენ სადეზინტოქსიკაციო ხსნარებს. ჰორმონებისაგან თავს იკავებენ, თუმცა ენცეფალიტის დროს ხმარობენ გარკვეული ეფექტით. ვეზიკულებს ადგილობრივად ამუშავებენ ბრილიანტის მწვანის 1% სპირტხსნარით ან 1-2%-იან კალიუმის პერმანგანატით. ანტივირუსული პრეპარატებიდან მძიმე შემთხვევაში იყენებენ ინტერფერონს, ციტოზარს,იმუნოგლობულინს. ეფექტური აღმოჩნდა აციკლოვირი, თუ იგი ინიშნება დაავადების პირველ 24 საათში. მისი გამოყენება ყოველთვის საჭირო და ეფექტური არ არის (პრეპარატი ძვირია, 24 საათში მისი დანიშვნა იშვიათად ხდება, თუ ბავშვს აქვს მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის ჩუტყვავილა, პრეპარატის დანიშვნა საჭირო არ არის). გენერალიზებული ინფექციის დროს (პნევმონია, ჰეპატიტი, თრომბოციტოპენია, ენცეფალიტი) აციკლოვირი ინტრავენური ფორმით 7 დღის მანძილზე მაინც იხმარება. აციკლოვირი იმუნიტეტის ჩამოყალიბებაზე არ მოქმედებს. პროფილაქტიკა: აქტიური პროფილაქტიკისთვის გამოიყენება ატენუირებული ცოცხალი ვაქცინა , რომელიც იწვევს ანტისხეულების წარმოქმნის კარგ ეფექტს და თავიდან გვაცილებს დაავადებას, თუ ვაქცინა შეყვანილია ავადმყოფთან კონტაქტამდე ან კონტაქტის შემდეგ მაშინვე. რეკომენდებული დოზაა 0,5 მლ კანქვეშ ან კუნთებში, ვაქცინაცია ტარდება 12 თვიდან. ვაქცინაციის ეფექტურობა 95%-ს შეადგენს. იმუნიტეტი 8-20 წელი გრძელდება. ვაქცინის შეყვანა ცალ-ცალკე შპრიცებით შეიძლება სხვა ვაქცინებთან ერთად. დონორებისაგან მიღებული სპეციფიკური იმუნოგლობულინი მოქმედებს, როგორც ჩუტყვავილას,ისე ზოსტერის ვირუსების წინააღმდეგ. პრეპარატის დოზირება განისაზღვრება 125 ერთეულით 10კგ მასაზე და ეფექტურია კონტაქტიდან არაუგვიანეს 72სთ-ისა. იმუნოგლობულინი კუნთებში შეჰყავთ 2-5 მლ რაოდენობით. პასიური იმუნიზაცია ნაჩვენებია ბავშვებში ნეოპლაზური დაავადებისას, იმუნოდეფიციტური მდგომარეობისას, ლეიკოზებისა და სხვა დაავადებების დროს,ახალშობილებში, რომელთა დედებს აღენიშნებოდათ დაავადება მშობიარობისას ან მშობიარობიდან 5 დღის განმავლობაში.იმუნოგლობულინპროფილაქტიკა შეიძლება იყოს რეკომენდებული ორსულებისათვის, რომელთაც არ გადაუტანიათ ჩუტყვავილა. ავადმყოფის ჰოსპიტალიზაცია ტარდება ცალკე პალატებში, სადაც გათვალისწინებულია საჰაერო ვენტილაცია და ჰერმეტულობა ინფექციის გავრცელების თავიდან აცილების მიზნით

წყარო: Med-doctor.net